Misverstanden over intervisie.

Rondom intervisie hangen een paar hardnekkige misverstanden. Hieronder de belangrijkste op een rijtje.

Intervisie is alleen geschikt voor hoger opgeleiden. Onzin. Alsof die een beter denkraam zouden hebben, of een betere attitude! Reflecteren over eigen denken, voelen en handelen kan wel deel uitgemaakt hebben van hun opleiding, maar het garandeert niets in de hier-en-nu-situatie. Soms zijn hoger opgeleiden juist vaardiger in het verhullen.

Intervisie is een theekransje, je doet het vooral voor de gezelligheid. Babbeldebabbel en wat vliegt de tijd, nietwaar? Dit misverstand wordt helaas blijvend gevoed door intervisiegroepen die de tijd in het begin niet goed bewaken.
Door onwennigheid, onervarenheid en uit angst om doorgezaagd te worden lijkt het comfortabeler om ‘het gezellig te houden’.

Een intervisiegroep is een therapiegroep, waar je elkaar doorzaagt op persoonlijke problemen. Deze opvatting wordt met name geuit door mensen die er belang bij hebben hun persoonlijke relatie tot bepaalde vraagstukken buiten de discussie te houden. Het is vluchtgedrag voor leren en reflecteren. Nadenken over jezelf is echter geen therapievorm; tegenwoordig is dat een heel normale bezigheid.

Als je in een intervisiegroepje zit, is dat omdat je je werk niet goed doet. Een opvatting uit de vorige eeuw, die aan het verdwijnen is. In de meeste functies wordt een (zichtbaar) kritisch leervermogen verwacht. In eigentijdse organisaties is het vanzelfsprekend dat naar een eigen SWOT-analyse wordt gevraagd.

Met dank aan de coachingskalender, bijdrage van 14/5/2012

Meer hierover lezen? Een aanrader is het boek Intervisiecoaching van M. Lingsma en G. van Doorn.

Hoera. Op 12 mei, de verjaardag van Florence Nightingale, is het de Internationale Dag van de Verpleging. Over de hele wereld is er op deze dag bijzondere aandacht voor de bijdrage van verpleegkundigen en verzorgenden aan de gezondheidszorg.

Veel instellingen voor gezondheidszorg besteden er op feestelijke wijze aandacht aan:  een georganiseerde bijeenkomst over het beroep en de patiëntenzorg, of  een gebakje voor het gewaardeerde personeel. Een prachtige dag voor verpleegkundigen en verzorgenden om te laten zien wat hun waarde is voor de gezondheidszorg. Staan voor kwaliteit van zorg en daar terecht trots op zijn!

Voorwaarde om deze kwaliteit te blijven borgen is uitstekende scholing en begeleiding voor de zorgmedewerkers.  Naast waardering dus ook investeren .  Gebak is extra lekker tijdens de intervisie.

Nogmaals hoera!

Leren is leuk! En leren van en met elkaar is nog leuker.

Bij intervisie staat inspirerend leren van en met elkaar centraal. Het probleemoplossend vermogen en het zelfvertrouwen van deelnemers worden vergroot  en de zelfstandigheid gestimuleerd. Je zekerder en krachtiger voelen over je vaardigheden heeft als resultaat dat het werkklimaat ook positiever wordt ervaren. Winst dus voor werkgever en werknemer.  Een aantal aansprekende citaten laat zien hoe waardevol  leren was, is en blijft!

* Men is nooit te oud om te leren. – Seneca

* Men is nooit te oud om iets af te leren. – Cees Buddingh

* Leren zonder te denken is ijdel. Denken zonder te leren is gevaarlijk. – Confucius

* Het is gemakkelijker passief te leren berusten dan handelend. – Louis Couperus

* De beste manier om met veranderingen te leren omgaan is ze zelf te bewerkstelligen.      Robert Dole

* Niets leren wij zo laat en verleren wij zo vroeg als toe te geven dat wij ongelijk hebben.     -Marie von Ebner-Eschenbach

* Je kan een mens niets leren; je kan hem alleen helpen het zelf te ontdekken in zichzelf .    - Galileo Galilei

* Ik leer van mijn leerlingen meer dan zij van mij leren. – Inayat Khan

* Sommige mensen zullen nooit iets leren, omdat ze alles te vlug begrijpen.  Alexander Pope                 

* Men moet veel met anderen omgaan om zichzelf te leren kennen en men moet veel met zichzelf alleen zijn om zichzelf beter te leren kennen. – Antoon Vloemans

De essentie van leren in twee punten:

* Leren is het proces van meer te weten komen over je eigen aandeel in bepaalde situaties. Hiervoor moet je openstaan voor nieuwe informatie en bereid zijn om je die informatie eigen te maken.
* Door vergroting van inzicht in situaties (informatie) én in jouw eigen handelen (bewustwording) kun je in de toekomst vaardiger met vergelijkbare situaties omgaan. Met leren vergroot je dus je zogenoemde zelfregie.

Leren is dus vooral een kwestie van houding. Het gaat om de wil om dingen te ontdekken die nog onbekend voor je zijn. Wie niet leergierig is leert niet, en houdt zijn keuzeopties beperkt.
Groepsleden geven blijk van hun wil om te leren als ze graag kennisnemen van andermans ervaringen, als ze naar iemands ideeën vragen over hun eigen knelpunten, als ze merkbaar met de ander meedenken.

Blijkbaar willen veel mensen leren, want intervisie wordt steeds populairder.

Met dank aan de Coachingskalender, 20 maart 2012

Komende week zijn de rollen voor mij omgedraaid. In plaats van intervisiebegeleider ben ik casusinbrenger. Tijdens een opleidingstraject  ( www.bureau-schippers.nl ) dat ik volg wordt er geoefend met beide rollen. Goed om weer eens te ervaren wat daarbij komt kijken, én hoe dat voelt. Want hoe formuleer je een zorgvuldige veranderingsvraag en aan welke voorwaarden moet je casusinbreng voldoen?

* een actuele, onopgeloste werksituatie.

* de casus wordt ingebracht vanuit eigen ervaring.

* bereid zijn om te leren en je hiervoor openstellen.

* casus beschrijven in de ik-vorm en in de juiste stijl. ( dus niet   suggestief of veroordelend).

* kort, helder beschreven in maximaal 10 tot 20 zinnen.

* benoemen welke organisatorische, professionele en persoonlijke factoren van invloed zijn.

Tot slot: gezonde spanning ervaren en onthouden dat dit voor elke deelnemer in meer of mindere mate speelt!

11 overeenkomsten Elfstedentocht en Intervisie

1) Hooggespannen verwachtingen: gaat het door, ben ik een gemotiveerde
toeschouwer of deelnemer?
2) Koorts: vriezen of dooien. Hoe hoog is je intrinsieke temperatuur, de motivatie om de
finish te halen en het uiterste uit jezelf.
3) Wedstrijd- of recreatief schaatser: resultaatverwachtingen. Kruisje of alleen sfeer
proeven.
4) Voorbereiding: getraind, scherpe schaatsen, positieve instelling?
5) Eensgezindheid: gelijkgestemde deelnemers: schaatsliefhebbers – vakgenoten.
6) Inspectie en reflectie: wat zijn de zwakke plekken op het ijs of in mezelf?
7) Tegenwind, klûnen en blaren: hoe ga ik om met vermoeidheid of tegenslag?
8) Stempelpost: stapje voor stapje verder komen.
9) Saamhorigheid: groepsdynamiek: sta je aan de wal, op het bruggetje of midden op
het ijs?
10) Doel: finish halen, jezelf overwinnen.
11) Beloning: in bezit van Kruisje, symbool voor geslaagde deelname (en voor de
liefhebbers: Beerenburg)

En een groot verschil: Intervisie gaat altijd door! It giet oan!

Een werkprobleem? Heb ik niet. Hoewel…

Wat een luxe: bij intervisie kan een werkprobleem ingebracht worden waar je je vervolgens zorgvuldig met andere gelijkgestemde deelnemers over gaat buigen. Twee uur onverdeelde aandacht voor jouw werkprobleem, wat een kans!

Toch is het opmerkelijk te constateren dat sommige deelnemers in eerste instantie vinden dat ze ‘niks in te brengen hebben’.
“Hoezo werkprobleem? Het loopt best lekker. Ik ken mezelf onderhand, weet hoe ik reageer op bepaalde mensen en situaties. Goed is goed genoeg. Klaar”.
En dan is het tijd voor het ‘hoewel’. Uiteraard niet om problemen te verzinnen, maar om de inbrenger de kans te geven de diepte in te gaan en zichzelf te verrijken met nieuwe inzichten en oplossingsstrategieën. Direct toepasbaar in het werk zodat je nog beter functioneert en ook meer plezier beleeft aan je werk.
Want verrassend vaak blijkt dat er een vraag achter de werkvraag aanwezig is. Wat in eerste instantie ingebracht wordt, is slechts een aanleiding om bij de kern te komen.
Wanneer de kunst van luisteren gecombineerd wordt met goede vragen, volgen er zinvolle antwoorden en verdient de geïnvesteerde tijd zich dubbel en dwars terug.

Bij een startende intervisiegroep is het belangrijk om aan de deelnemers uit te leggen op welke manier er vragen gesteld kunnen worden. Want goede vragen zijn uitnodigend en hebben positief effect bij de inbrenger omdat inzicht op de werksituatie wordt vergroot.
Hoe kun je ervoor zorgen dat een vraag specifiek, concreet en verhelderend beantwoord wordt door de inbrenger zelf? Een paar tips:
Door bij voorkeur open vragen te stellen. Begin je zin met vragende voornaamwoorden die uitnodigend overkomen: hoe, wat, wie, wanneer, waar.
Alert zijn op non-verbale signalen en hier aandacht aan besteden. De lichaamshouding, toon, kijkrichting en stemvolume kunnen verheldering geven. Vraag om voorbeelden en verhelderingen en doe dit op een ontspannen manier die ervoor zorgt dat de inbrenger zelf met antwoorden komt. En blijf vooral oprecht luisteren en laat je niet verleiden door te vroeg in oplossingen te willen denken. Zodra luisteren op de achtergrond raakt, verlies je gedeeltelijk het contact. Tot slot: gebruik humor op gepaste momenten om de sfeer luchtig te houden!

Afscheid nemen is lastig. Maar na vier leerzame maanden is het echt zo ver. Alle intervisiegroepen hebben er voor gekozen om zelfstandig verder te gaan. Het intervisiemodel is eigen gemaakt, de groepsbinding is uitstekend en de leergierigheid spat er vanaf. Alle deelnemers zijn klaar voor een zelfstandig vervolg, zonder mijn rol als facilitator. En nu maar hopen dat er binnenkort behoefte is aan een follow-up om bijvoorbeeld nieuwe modellen te integreren…